De oude evangelisten zijn dood,
Marcus, Lucas
hun woorden hebben in mijn hart
alleen
vertekende echo's achtergelaten
vullen mijn doen niet permanent
Dat is met alle woorden zo,
hoe meer je op een rijtje zet
Hoe leger het effect
De nieuwe evangelisten
Bach, Schubert
schrijven zonder de vervuiling
van het woord direct beweging neer
Mozart in zijn tussendelen
leert over hoe te gaan
te staan, te zien
Sinfonia concertante
Viool en altviool
Er zit meer leer in
dan een hele bijbel
De onvoltooide schubert is completer
dan Koran en Githa samen
Al ik de waarheid van mijn ziel
moet schilderen op papier
Dan is het zo:
Bij Bach op schoot
heb ik wonderbare
rijkdom
vorm en combinatie gehoord
De mogelijke bewegingen die mijn ziel
kan maken in dit lijf
En verder
Hoe ziel het lijf kan worden
in de dans van zijn beweging
Wat doet de ziel er eigenlijk toe
wanneer beweging compleet is?
het evenwicht verrukkelijk verlegd wordt
een noot van kleur verschiet en
daarmee nieuwe openingen maakt
Ik miezer vaak
ten onrechte
Ga niet voor
de rondborstige noot
Twijfel bij een interval
waar ik moet springen
Maar nu
Nu doe ik
Bach en Mozart
Wanneer ik slapen ga
En ik, zoals ik denk te zijn
zich oplost in het niets
ontkoppelt,
rust in
Niets
dan de compositie van de Ene
die in mijn dromen
vingeroefening speelt
tot:
vlak voordat ik wakker wordt
" klangggg"
Het handelende ik zich weer aan één voegt
Om nacht naar schemering te dragen
"ik" weet nu:
overdag ben ik een tussenspel
een kostelijke interlude
Gedragen door de voeding
van de nacht
De ondraaglijke volheid
van de dag wordt zo wat lichter
veel lichter
eigenlijk
Gert
Geen opmerkingen:
Een reactie posten