Niet in staat om werkelijk

te begrijpen wat het hele mechanisme

is, trekken we grenzen om soorten

alsof er iets anders is dan

schakering en

verbinding in de biosfeer

we zien sex vanuit ons perspectief

als tweerlei, als onvervulbare drang

van basis levenskracht en

zijn blind voor de veelheid

van vormen overal om ons heen

want wat is de sex act

voor een bloem en een bij?

De bij is deel van de bloem,

een sex orgaan, het

instrument van verlangen

Naar de Ander,

de fysieke geleiding van

wat al uitgewisseld

wordt tussen bloemen en bijen,

de onmiddellijke verbinding die

het patroon van het leven weeft

het is in zulke lijnen van aantrekking

en afstoting dat het leven verder reist,

dat wat geboren in voortdurende

verwikkeling,

soms informatie dragend, of

iets naar een volgend stadium tillend

en toch altijd

het grote omhullende bewustzijn

volgend

op verschillende niveau’s

– nog zo’n menselijke construktie-

ondertussen de overvloed van

uitdrukking voortbrengend

die symptoom is van Leven.